No.30659
De hoofdpersoon is een kat die Bonifatius heet. Wit met grijze vlekken, hij ziet eruit als een aristocraat in een rokkostuum. Hij ligt op het dak, kijkt naar vogels die naar het zuiden vliegen en denkt: goh, kon ik dat maar — gewoon m'n vleugels uitslaan en wegwezen. Klinkt bekend? We hebben allemaal wel eens jaloers naar vogels gekeken.
De animaties zijn kort maar sfeervol. De kat rekt zich echt uit, het vogeltje vliegt echt weg, bladeren dwarrelen echt rond. Echt waar, geen bedrog. Technische details vind je hier: [url=https://www.igor-scherbakov.ru/stsenarist-ot-idei-do-ekrana/gorodskie-koty-kniga-gde-kartinki-ozhivayut-i-govoryat-yael-bergshteyn/][color=black]QR-codes en bewegende beelden — hoe ze gemaakt zijn[/color][/url].
Voor kinderen is dit natuurlijk puur genot. Maar volwassenen, vermoed ik, zullen ook langer bij elke pagina blijven hangen dan ze willen toegeven. Ik heb de bladeranimatie wel vijf keer achter elkaar bekeken — er is iets fascinerends aan.„Stadskatten“ is zo'n boek voor gezellige avonden. Als het donker is buiten, jij onder een deken met een mok warme chocola. Of op zaterdagochtend als je nergens heen hoeft. Het gaat over hoe wonderen echt gebeuren — soms hebben ze alleen een beetje hulp nodig. Zoals je telefoon op een plaatje richten.